Oczywiście obie grupy kształtują swoje życie w taki sposób, w jaki chcą, a ja jestem daleki od oceniania tego faktu, jednak jeżeli twoim celem jest przeżycie swojego życia w dostatku i szczęściu jeszcze na tym świecie, w tym wcieleniu, tu i teraz, to musisz uważać na pewne niebezpieczeństwa związane z zagłębianiem się w studia ezoteryczne.

Ale czy rzeczywistość nie jest iluzją?

Wydaje mi się, że gdy ktoś osiąga taki poziom zrozumienia, że zdaje sobie sprawę z iluzoryczności materialnej rzeczywistości, to staje przed pewnym wyborem: odrzucić rzeczywistość jako “fałszywą” lub zaakceptować ją jako własny plac zabaw i narzędzie do odkrywania samego siebie.

Odrzucając rzeczywistość, odmawiając jej ważności, uciekając w wewnętrzny świat umysłu jako “ten bardziej prawdziwy” odrzuca się jednocześnie pewną część własnej świadomości, ponieważ materialna rzeczywistość istnieje wewnątrz świadomości. To dlatego jest uważana za iluzję, ponieważ ma taką samą naturę jak sny czy wyobrażenia. W mojej ocenie nie jest dobrze odrzucać część doświadczenia jako mniej ważnego od pozostałych jego obszarów.

Odmawiając materialnej rzeczywistości swojej uwagi i traktując ją jak nic nie wartą “ściemę” człowiek pozbawia się lustra, w którym może przeglądać się jego umysł. Nie wykorzystuje tego narzędzia w pełni i – co za tym idzie – przestaje uczyć się obchodzenia z tym narzędziem. Każde narzędzie ma swoją specyfikę i pewne określone sposoby obchodzenia się z nim, swoiste BHP. Nieprzestrzeganie tych zasad prowadzi do frustracji i niepowodzeń, a czasami do poważnej katastrofy.

Najważniejsze dla kreatora rzeczywistości jest zaprzyjaźnienie się z materialnym światem, poznawanie go i zaakceptowanie w pełni takim jaki jest. Dopiero pełna akceptacja i – jak pisze Haanel w “Systemie Klucza Uniwersalnego” – “objęcie na własność” umożliwia dokonywanie zmian. Nie możesz zmienić żadnej rzeczy, jeżeli jej nie masz.

Ale czy świat ducha nie jest najważniejszy?

I znowu – niektórzy adepci studiów ezoterycznych zaczynają traktować świat materialny jako “wtórny”. Zupełnie, jakby z jakiegoś powodu był niepełnowartościowy czy nieistotny. Poświęcają sferze duchowej całą swoją uwagę, jednocześnie odmawiając jej ciału i “sprawom przyziemnym”. Wszystko w porządku, jeżeli kogoś to kręci. Pozostaje jednak zawsze w takim wypadku pytanie: po co Stwórca obdarzył cię ciałem i “wyposażył” w zdolność doświadczania siebie w formie materialnej rzeczywistości?

Należy pamiętać, że nie istnieje nic na tym świecie, co nie byłoby Duchem. Materialny poziom egzystencji jest Duchem skrystalizowanym w materialnej postaci, lecz to nadal jest Duch. Wszystko jest święte, wszystko pochodzi ze Źródła i jest duchowej natury.

Nie ma takiej ludzkiej aktywności, która nie byłaby aktem duchowym. Wszystko, co robisz, ma duchowy wymiar, nie tylko medytacja czy modlitwa.

Nie ma żadnych ograniczeń, wszystko jest możliwe

Kolejna pułapka na drodze rozwoju osoby poszukującej sposobu kształtowania swojej rzeczywistości duchowymi metodami, to błędne rozumienie powyższych słów, powodujące całkowite odpłynięcie w sferę myślenia życzeniowego i magicznego. Nierozumiejący tego paradygmatu człowiek zaczyna uważać, że może osiągnąć absolutnie wszystko tylko dzięki mocy pozytywnego myślenia i wizualizacji.

Tracą dla niego wartość wszelkiego rodzaju “pospolite” sposoby działania, metody rozwiązywania problemów i sprawdzone strategie postępowania w określonych sytuacjach życiowych. Zastępuje je powierzchownym “pozytywnym” myśleniem i nad działanie przedkłada wizualizowanie czy medytację.

Przede wszystkim jesteś bytem o określonych granicach – w przeciwnym wypadku nie istniałbyś w obecnej formie, ani w żadnej innej formie. Forma, kształt, byt – zakładają istnienie pewnych granic opisujących tą formę, kształt czy byt. Istniejesz w “środowisku” Uniwersalnego Umysłu i całej jego kreacji, a więc nie masz pełnej swobody. Funkcjonujesz w zbiorowym śnie całej ludzkości, w kolektywnej manifestacji zbiorowej świadomości. Twoja nadświadomość ogranicza w pewnym sensie twoje działania nadając im kierunek. Twoja dusza skrystalizowała cię w materialnym świecie również w pewnym celu – aby uzyskać określonego rodzaju doświadczenie. To są twoje ograniczenia.

Jednak w tych swoich granicach masz nieskończone możliwości dokonywania kreatywnych wyborów i tak należy rozumieć słowa nie ma żadnych ograniczeń. Możesz kształtować swoje życie na niezliczoną ilość sposobów w ramach nadanych ci przez Kreację. W tych granicach wszystko jest możliwe i nie ma żadnych ograniczeń.

Prawdziwy rozwój

Wyobraź sobie balonik z helem przywiązany sznurkiem do patyka wbitego w piasek. Patyk nie trzyma się zbyt mocno, porywy wiatru targają nim i wydaje się, że zaraz zerwie się z uwięzi. I rzeczywiście, lekki patyk zostaje wyrwany z ziemi i uniesiony na sznurku wraz z szybującym w przestworza balonikiem. Balonik jest szczęśliwy, uwolnił się “z więzienia” i pędzi ku słońcu. Zostawił za sobą “padół łez” i teraz ulatuje, czując, jak pomału rozpręża się wypełniający go gaz. Jak pewnie wiesz, ciśnienie atmosferyczne maleje wraz ze wzrostem wysokości, co sprawia, że ciśnienie gazu coraz bardziej rozciąga gumę. Balon osiąga pewną wysokość i pęka.

Tak wygląda w moich oczach rozwój ukierunkowany wyłącznie na sprawy duchowe i odmawiający wartości światu materialnemu.

Prawdziwy rozwój wyobrażam sobie tak. Wyobraź sobie balonik z helem przywiązany sznurkiem do patyka wbitego w żyzną ziemię. Patyk nie trzyma się zbyt mocno, ale z jakiegoś powodu wkrótce wypuszcza malutkie korzonki, przytrzymujące go w ziemi i nie pozwalające balonikowi targanemu wiatrem na wyrwanie go. Patyk przekształca się w małe drzewko, wypuszczając listki i zapuszczając coraz głębiej swoje korzenie. Drzewo ma wszystko, czego potrzebuje do rozwoju, dlatego rośnie cały czas, pnąc się zarówno w górę, nabierając wysokości, jak i zagłębiając się coraz bardziej w ziemię, coraz bardziej się stabilizując i zapewniając równowagę. Po pewnym czasie balonik wesoło powiewa na wysokościach, troskliwie “trzymany” przez wielkie, rozłożyste, głęboko ukorzenione drzewo.

W pierwszym przypadku patyk nigdy nie miał okazji zamienić się w silne drzewo, chociaż balonik sięgnął stratosfery.

To oczywiście tylko moja zabawa z wyobraźnią… A jak ty rozumiesz prawdziwy rozwój? Napisz w komentarzu.

Z amatora rozwoju duchowego i domorosłego filozofa okoliczności przekształciły mnie z czasem w trenera i przewodnika, służącego pomocą innym. Robię to z przyjemnością i dlatego dzisiaj chcę zadać Ci jedno pytanie:

W jaki jeszcze sposób, poza obecną formą mojej działalności, mógłbym Ci się przysłużyć?

Co jeszcze mogę zaoferować oprócz tego, co zrobiłem do tej pory, aby jeszcze lepiej pomóc Ci zrozumieć i zastosować metafizykę prawa przyciągania do duchowego kształtowania materialnej rzeczywistości?

Co uważasz za niezbędne, czego Ci brakuje, co potrzebujesz do osiągnięcia sukcesu?

Napisz proszę odpowiedź w komentarzu i miej wpływ na dalszy rozwój Sekretu Życia w Obfitości. Dziękuję!

Jakkolwiek można się spierać nad społecznym i kulturowym znaczeniem religii i udowadniać jej niezwykłą wartość, jaką miała na przestrzeni dziejów, to w tym artykule zejdziemy na płaszczyznę jednostki i wpływu, jaki może mieć religia na ciebie oraz na twoją umiejętność świadomego kształtowania własnej rzeczywistości.

Religia nie jest zła

Absolutnie nie uważam, że religie są złe. Praktykowanie Naukowej metody wzbogacania się i ciągła praca nad sobą doprowadziły mnie do miejsca, w którym we wszystkim widzę Boskie Stworzenie nieustanie ewoluujące i odsłaniające przede mną kolejne swoje oblicza. Świat cały czas dąży do coraz większej pełni i jest to ciągły proces, w którym każdy etap i każdy element mają swoje miejsce, nawet to, co kiedyś byłem skłonny określić jako “złe”.

Odmawiając nadania zasłużonej wartości religii postąpilibyśmy zupełnie tak, jakbyśmy wspinając się po schodach odrzucali wartość wszystkich pokonanych już stopni, traktując je jako niepotrzebne i niegodne uwagi. Tymczasem każdy jeden stopień umożliwia wejście na kolejny i musi być tam, gdzie jest, aby w ogóle możliwe było wejście na górę.

Religia jest zła dla ciebie

Poruszamy kontrowersyjny temat, dlatego przypominam, żebyś czytając ten artykuł rozpatrywał go w kontekście Naukowej metody wzbogacania się na osobistej płaszczyźnie.

Wallace D. Wattles był człowiekiem Zachodu, Amerykaninem, wychowanym w chrześcijańskich wartościach. Swojego czasu pełnił nawet funkcję w Kościele Metodystów, z którego jednak został wydalony za swoje “herezje”. Był człowiekiem głęboko wierzącym, ale z drugiej strony świadomym, w jaki sposób wizja świata i Boga oferowana przez religię przyczyniają się do utrzymywania mas w ubóstwie.

Ale dlaczego religia może mieć negatywny wpływ na twoje możliwości radosnego i skutecznego, świadomego kreowania twojego świata, w tym – na możliwości materialnego wzbogacenia się? Poświęć uwagę poniższemu cytatowi z Naukowej metody wzbogacania się:

Rzeczy nie zostają powołane do istnienia przez myślenie o ich przeciwieństwach. Nigdy nie osiąga się zdrowia dzięki studiowaniu choroby i myśleniu o chorobie; nie sprzyja praworządności studiowanie grzechu i myślenie o grzechu; i nikt nigdy nie został bogaty dzięki studiowaniu biedy i myśleniu o biedzie.

Medycyna jako nauka o chorobach zwiększa ilość chorób; religia jako nauka o grzechu propaguje grzech, a ekonomia jako studium biedy wypełnia świat nędzą i niedostatkiem.

— W.D. Wattles

Pomyśl teraz, jak często religia kreuje w umyśle obrazy grzechu, cierpienia i niedostatku i zdecyduj, czy chcesz pozwalać na to, aby na żyzną glebę twojego stwórczego umysłu padały takie ziarna.

Stare wyobrażenie Boga

W naszym obszarze kulturowym prymat wiedzie chrześcijaństwo i propagowany przezeń obraz Boga jako surowego sędziego i nieosiągalnej “osoby”, pomiędzy którą a człowiekiem istnieje nieskończona przepaść. Takie wyobrażenie składa w ręce Boga nieskończoną moc stwórczą, co jest oczywiste, jednocześnie jednak odbiera ją człowiekowi, czyniąc z niego “proch marny”.

Będąc sędzią, taki Bóg żąda od nas nieustannego oceniania siebie i karania za “grzechy”. Działając na bazie takiego wyobrażenia Boga kierujesz swój umysł raz po raz w kierunku tych rzeczy, których nie chciałbyś doświadczać w swojej materialnej rzeczywistości.

Mam nadzieję, że rozumiesz potrzebę oczyszczenia świadomości ze wszystkich myśli, które składają się na umysłowy obraz cierpienia, nieszczęścia, biedy, dramatu, choroby. Utrzymując tego rodzaju myśli kreujesz rzeczywistość pełną cierpienia, nieszczęścia, biedy, dramatu i choroby. A wyobrażenie Boga jako surowego sędziego siedzącego gdzieś w niebie na swoim tronie nie pomoże ci niczego zmienić.

Przyjmij nowe wyobrażenie Boga

Nie możesz służyć Bogu swoim cierpieniem, ani swoim ubóstwem. Tylko rozwijając się nieustannie i wyrażając siebie coraz pełniej wypełniasz Boski Imperatyw, jakim jest “Więcej Życia”.

Inteligentna Substancja, która jest Wszystkim i we Wszystkim, i która żyje tak we Wszystkim, jak i w tobie, jest Żyjącą i Świadomą Substancją. Będą substancją świadomą życia musi posiadać wrodzone pragnienie wzrostu życia w każdej żyjącej świadomości.

— W.D. Wattles

Bóg jest Całym Stworzeniem, jest wszystkim, co istnieje. Jest również tobą, w tobie i stwarza przez ciebie. Jest niczym innym, jak nieskończoną miłością, zapewniając ci absolutnie wszystko, czego sobie zażyczysz! Masz całkowicie wolną wolę w granicach danych ci przez Stwórcę i nieskończone możliwości kreacji, ponieważ dysponujesz tą samą mocą, co On.

Twoim obowiązkiem wobec Boga i innych ludzi jest stworzenie pięknego życia przede wszystkim dla siebie.  Nie ma Sędziego, nie ma Piekła – chyba, że wykorzystasz swoją moc kreacji i samemu je sobie stworzysz. Bóg kocha cię bezwarunkowo, dlatego pozwoli ci na to, jeśli taka jest twoja wola.