Każdy człowiek postępujący w ten sposób wzbogaci się, gdyż jest to nauka ścisła, tak więc niepowodzenie jest wykluczone.

Postępowanie we Właściwy Sposób prowadzi do sukcesu i to jest fakt, którego doświadczyłem ja osobiście i którego doświadczyły już chyba tysiące osób czytających bloga Sekret Życia w Obfitości. Niepowodzenie jest wykluczone, a świadectwem ilustrującym to z całą mocą jest list, jaki otrzymałem z prośbą o publikację:

Mam na imie Grazyna jestem pięćdziesięciokilkuletnią kobietą. Chcę opowiedzieć Wam moją prawdziwą historię.

Jest rok 2008, jestem  bardzo biedna. Po rozwodzie z mężem alkoholikiem, z długami, z komornikiem na pensji. Na życie i opłacanie rachunków zostaje mi 560 zł, a co najgorsze – życie pod wspólnym dachem z byłym mężem, alkoholikiem i awanturnikiem, którego nic nie interesuje.

Tego nigdy nie zapomnę. To była jesień 2008, jak zwykle przyszłam do pracy przygnębiona i wówczas zauważyłam jak  moja koleżanka czyta coś ukradkiem. Nigdy wczesniej nie byłam ciekawa, ale tym razem to było tak silne, że nie mogłam wytrzymać  z ciekawości. Czytała książkę Sekret. Pamiętam, jak bardzo ją prosiłam, żeby mi dała choć troszkę poczytać, to było takie silne. Przeczytałam ją nie wiem ile razy. Wówczas miałam taki mętlik w głowie, tak bardzo chciałam porozmawiać z ludźmi czy wiedzą coś na ten temat, ale nie raz patrzeli się na mnie jak na oszalałą. Pamiętam, jak na początku roku 2009 całkiem przypadkowo znalazłam w internecie blog Wojtka Sekret Życia w Obfitości, nawet nie macie pojecia jaka byłam szczęśliwa, że to prawda. Pamiętam, jak całkiem nieśmiało napisałam do Wojtka pierwszego emaila z prośbą o System Klucza i jak napisałam, że nie stać mnie  na zakup. Dostałam w prezencie od Wojtka, matko jak ja byłam szczęśliwa i wówczas zaczęłam się uczyć.

Po jakichś 2 miesiącach przyszło mi do głowy, że muszę zacząć myśleć o kartonach – tak, tych zwykłych kartonach, w które się pakuje. Tak bardzo chciałam zmienić swoje życie. Zaczęłam wyobrażać sobie siebie, że pakuję się w te kartony. Moje marzenia stały się prawdziwe, faktycznie zaczęłam przynosić do domu kartony, ale nie bardzo wiedziałam  po co. I znów po pewnym czasie myśl pojawiła się w głowie, że się wyprowadzam. Naprawdę nie miałam żadnych możliwości: pensja wciąż ta sama, długi i komornik. Zaczęłam mocno wierzyć, że uda się. Ta chęć wyprowadzki była bardzo silna. I po jakimś miesiącu spotkałam znajomą, której nie widzialam dość dawno, i w trakcie tej rozmowy dowiedziałam się, że poszukuje kogoś na pokój, w głowie od razu zobaczylam moje kartony. Tak – przeprowadziłam się do niej na wynajęty pokój. W Spółdzielni mieszkaniowej poprosiłam o rozłożenie długu na raty oraz zaniosłam zaświadczenie o wymeldowaniu się. Byłam bez meldunku.

Cieszyłam się, że już mam spokój, ale zdałam sobie sprawę, że nie mogę mieszkać do końca mojego życia na wynajętym pokoju. Z jednej strony radość, z drugiej strony pytanie co dalej, ile razy to przepłakałam – niejedną noc. Ale powtarzałam sobie „uda mi się, uda”. I pewnej nocy obudziłam się i przyszła mi do głowy myśl, żeby kupić mieszkanie. Zaczęłam się śmiać. Bo przecież nie miałam żadnych, ale to żadnych możliwości.

Pamiętam jak dziś moment, w którym dopadło mnie zwątpienie. Przecież nie dam rady – komornik, raty za mieszkanie, ledwo starcza na biedne życie, a tu mieszkanie – to było poza moim zasięgiem marzeń. Ale coś wciąż kazało myśleć o mieszkaniu, czasami aż byłam zła. I w tej złości wycięłam z gazety zdjęcie mieszkania, nawet podobało mi się to zdjęcie, zaczęłam znów wpatrywać się w to zdjęcie i myśleć o mieszkaniu.

Ta sama sytuacja miesiąc później – pamiętam wieczorem znów myśl: „idź do komornika”. Wydało mi się to strasznie głupie, po co ja mam tam iść, przecież on na pewno mi  nie pomoże. Jednak umówiłam się na tę rozmowę, wcale nie było mi łatwo tam iść, ale wciąż coś kazało i mówiło „idź”. To był pan naprawdę przyjazny i ludzkim człowiekiem, opowiedziałam mu moją historię i dalsze plany. Pamiętam, jak on sobie coś pisał. Po dwóch dniach dostałam telefon od komornika bym przyszła jeszcze raz na rozmowę, byłam pewna, że nic z tego nie będzie. Okazało się inaczej. Ten pan zdjął mi komornika z pensji, co wcale nie zwalniało mnie z długu wobec tej instytucji. Sama  wpłacałam na ile mogłam.

Pewnego popołudnia wyszłam z pracy i spotkałam kolegę z lat szkolnych, którego dawno nie widziałam, i tak sobie ucięliśmy pogawędkę. Po tej rozmowie kolega z żona chcieli mnie odwiedzić, wciąż zwlekałam z tym zaproszeniem ich, ponieważ wstydziłam się powiedzieć, że mieszkam na wynajętym pokoju. Podczas kolejnych rozmów kolega z żoną nie dawali za wygraną. Umówiłam się z nimi na kawę w mieście i postanowiłam, że powiem im całą prawdę, ponieważ dłużej nie mogłam kłamać ani wymyślać historyjek.

I znowu ta sama historia – dzwoni żona kolegi z prośbą czy mogłabym wpaść do nich na pogaduchy i na kawę. Poszłam do nich, ale było mi dziwnie, właściwie to było mi wstyd, że dojrzała kobieta, a nie ma nic. Podczas tej rozmowy moi dobrzy znajomi zaproponowali mi pomoc finansową. Nie chciałam jej przyjąć, ponieważ wiedziałam, że nie mam możliwości jej spłaty. Wówczas usłyszałam, że nie muszę się spieszyć, że mogę oddać jak będę miała. Wzięłam te pieniążki i następnego dnia pobiegłam do komornika by uregulować zadłużenie. W tydzień później dostałam od pana zaświadczenie, że nie zalegam z żadnymi zadłużeniami. W spółdzielni mieszkaniowej też już miałam czyste konto.

Pamiętam, jak wyszłam z pracy – było tak ciepło, postanowiłam posiedzieć sobie na ławce i popatrzeć na ludzi. Całkiem nieświadomie siadłam naprzeciw banku i w pewnym momencie wpadł mi do głowy pomysł: a może tak kredyt na mieszkanie?

Po paru dniach poszłam do banku – i to był nie jeden bank, ale wciąż słyszałam to samo: „przykro nam, ale nie możemy udzielić kredytu, jest pani w bazie zadłużonych”. Właśnie wtedy opuściły mnie wszelkie siły, czułam się tak malutka, zdeptana, nawet życ mi się odechciało. Nie wiem ile upłynęło dni – może ze dwa tygodnie – zadzwonili do mnie z banku, czy mogę przyjść na rozmowę, wiecie – udałam się, ale wszelkie nadzieje mnie opuściły i nie wiem czy ja wówczas w ogóle myślałam. W banku  tym uwierzyłam, że jednak cuda się zdarzają, że gdy dostarczę odpowiednie dokumenty i oświadczenie od komornika udzielą mi kredytu. Faktycznie – dostałam kredyt nie tylko z banku, ale i z pracy, kupiłam sobie moje wymarzone mieszkanko, w którym każdego dnia całuję ściany, gdzie stół stoi w tym samym miejscu co na zdjęciu wyciętym z gazety.

Jestem bardzo, ale to bardzo szczęśliwa, a mój anioł stróż czuwa nade mną. Pisze tego emaila ponieważ chcę Was podtrzymac na duchu, że jednak to wszystko jest możliwe, że nie jest łatwo, ale może się udać. Życzę każdemu z was powodzenia, a Tobie Wojtku dziękuję z całego serca.

Pozdrawiam,
Grażyna

Dziękuję Grażynko za wspaniałego emaila. Niech służy jako piękne świadectwo dla wszystkich, którzy idą w Twoje ślady. Początek drogi znajduje się w książce Naukowa metoda wzbogacania się.

Ściskam,

Subskrybuj Sekret
Życia w Obfitości.

Podziel się Sekretem z ludźmi, na których
Ci zależy, przesyłając im link do tej strony.

Czasem jednak pojawiają się problemy i wtedy potrafi nie być już tak fajnie. Dziś zajmę się sensem ich istnienia i stawianiem im czoła.

Czy problemy muszą w ogóle istnieć? Czy nie mogłoby po prostu stale być dobrze?

Kiedyś zadałem sobie takie pytania i postanowiłem usunąć wszystkie problemy z mojego życia. Próbowałem mnóstwa różnych rozwiązań, ale żadne z nich nie pozwoliło tego osiągnąć, więc ostatecznie dałem spokój.

Jakiś czas później zetknąłem się z dialektyką Wilhelma Hegla. Pisałem już o niej w celach cz. 12 i przypomnę w skrócie, na czym polega. Chodzi o to, że wszystko ma swoje przeciwieństwo i stale ściera się z nim. W efekcie powstaje coś bardziej rozwiniętego, co znów walczy ze swoim biegunem przeciwnym tworząc element jeszcze bardziej zaawansowany i tak w kółko.

Wg Hegla poprzez taki schemat rozwija się wszechświat. Dla mnie takie wyjaśnienie ma dużo prawdy i przykładów w rzeczywistości.

W ciągu roku do wzrostu roślin prowadzą np.:
- różna długość dnia i nocy – dzień krótszy zimą, a dłuższy latem
- idąca za tym różna ilość światła – więcej latem, mniej zimą
- różne temperatury – cieplej latem, zimniej zimą.

Podobnie jest z problemami. „Rywalizując” z pomyślnością rozwijają nas.

Przypomnij sobie, kiedy ostatnio miałeś trudniejsze momenty. Czy po pewnym czasie ich przeciwieństwo nie przejęło znów inicjatywy w Twoim życiu? I czy ostatecznie nie posunąłeś się naprzód dzięki temu wszystkiemu?

Polecam Ci znaleźć nawet wiele takich przykładów, a zobaczysz tym lepiej, że tak właśnie było.

Poza tym gdyby nie było problemów, nie umielibyśmy doceniać powodzenia, bo nie mielibyśmy go z czym porównać. To właśnie one pozwalają dostrzec jego wartość. Podobnie nie cenilibyśmy niczego innego, jeśli nie miałoby to swojego przeciwieństwa, bo nie byłoby żadnego właściwego punktu odniesienia.

Sądzę, że trudności, jak i wszystko inne warto traktować jako pewien niezbędny etap na drodze do coraz pełniejszego życia. Zwłaszcza przy nich ważna jest pewność i szczera, głęboka wdzięczność, że ostatecznie wszystko będzie lepiej. Mówię w stopniu wyższym, bo wszystko stale zmierza naprzód niezależnie od pozorów.

Sądzę też, że to właśnie te dwie rzeczy są jednymi z najważniejszych w trudnych chwilach i pozwalają poradzić sobie z nimi dużo łatwiej i przyjemniej. Szczerze mówiąc nie znam momentów bardziej wymagających na drodze do jakiegokolwiek celu niż właśnie trudne. Kto im da radę, da ją też wszystkiemu innemu.

Poza tym ważna jest nasza definicja problemu, bo to ona sprawia, że problem jest dla nas tym, za co go uważamy. Jeśli więc np. jest on czymś niemiłym, czego nienawidzimy i z czym nie umiemy sobie w ogóle poradzić, taka jest nasza rzeczywistość. Problem jest wtedy koszmarem.

Gdy natomiast rozumiemy go w pozytywnych kategoriach, dostajemy też zupełnie inny wynik na tej podstawie. Oto przykładowe definicje, które to umożliwiają:
- zwyczajne zadanie do wykonania, z którym radzę sobie z łatwością
- okazja do wykazania się
- jeden z etapów na drodze do pełniejszego życia.

Chodzi o poznanie swojej definicji problemu i zmianę jej na właściwszą, jeśli nam nie pasuje. Można to zrobić np. jedną z technik z umysłu cz. 4.

Tyle na dzisiaj. Mam nadzieję, że dzięki temu tekstowi spojrzycie na problemy w innym świetle i Wasze życie stanie się mniej „problematyczne”

Pozdrawiam,
Krzysiek

Subskrybuj Sekret
Życia w Obfitości.

Podziel się Sekretem z ludźmi, na których
Ci zależy, przesyłając im link do tej strony.

Czy Bóg zakazał nam szczęścia? Czy powiedział, że asceza jest jedynym wyjściem i tylko żyjący nią będą mieli szansę na zbawienie, a cała reszta spadnie prosto do piekła? Nie! Nie powiedział tak! Możesz być najbogatszym człowiekiem na Ziemi, a będzie to miłe Bogu. Jeśli jeszcze użyjesz swego majątku, by wspierać innych, jeśli zaczniesz dawać innym szczęście, pocieszenie, wiarę czy wiedzę – nie będzie inaczej, to też spodoba się Najwyższemu.

Nie ma żadnego tajemniczego zwoju, żadnej Boskiej Tablicy, które nosiłyby zapis naszego przeznaczenia. Wolą Boga jest tylko nasze szczęście i nic więcej. Nasza radość podoba się Najwyższemu, bo to także Jego radość. Ojciec cieszy się, gdy jego dzieci żyją w dostatku, przeżywają miłosne wzloty, mieszkają w ciepłym i bezpiecznym domu, miłują innych i mają majątki, które mogą wykorzystać do czynienia dobra.

Na samym początku dostaliśmy we władanie cały świat, potem zaczęliśmy odkrywać jego bogactwa, lepiej poznawać – co doprowadziło nas do stworzenia wielkiego zasobu, bezcennej wręcz wiedzy. Doszliśmy tak aż do dzisiaj. Do Tu i Teraz, gdzie mamy możliwości, mamy moc, siłę i wspierające nas potężne prawa oraz najpotężniejszego ze wszystkiego, co istnieje – Stwórcę.

Nie ma nic, co zabrania nam być bogatym. Nikt nie sporządził zakazu bycia bogatym. Nie powiedział tego żaden z proroków. W dzisiejszych czasach zaczynamy wątpić w piękno ascezy – i dobrze. Staje się ona tylko wymówką dla tych, którzy narzekaniami i brakiem zaparcia udaremniają swoją drogę do sukcesu… Ich przeznaczeniem nie jest życie w kiepskich warunkach, na kanapie, z piwkiem i pilotem w ręku, ale oni tego właśnie chcą, lecz i na to też narzekają

Pomimo wszelkich przeciwności losu, z którymi musimy się zmagać jesteśmy w stanie mieć wszystko. Nie ma niczego, co byłoby przeciw naszemu szczęściu… no może oprócz niektórych ludzi . Jednakowoż żadna siła wyższa, czy to Bóg, Allach, Uniwersalny Umysł, Budda czy jeszcze ktoś inny – nikt nie jest przeciwny naszemu bogactwu, naszemu szczęściu i naszemu życiu w pełni miłości

Znam ludzi, którzy budowali fortuny i wystawieni byli na obelgi innych. Złorzeczyli im wszyscy, którzy nigdy nie mieli odwagi sięgnąć po własną należność. Jeden z tych bogaczy zawsze powtarzał mi tak: „nigdy nie słuchaj nikogo, kto nie robił nic – ściągnie Cię on do swojego poziomu, a nie chciałbym, żebyś skończył tak jak on”.

Na dziś to koniec. Temat był krótki i nie wymagał specjalnych wypocin i teologiczno-filozoficznych rozpraw. Najważniejsze jest, żebyśmy wszyscy zrozumieli, że naszemu bogactwu nic nie przeczy. Tego wam życzę, abyście przyjęli ten fakt i zaczęli nim żyć!

Pokój od Ja!

I wszelkie pozdrowienia ode mnie
Adrian

Subskrybuj Sekret
Życia w Obfitości.

Podziel się Sekretem z ludźmi, na których
Ci zależy, przesyłając im link do tej strony.

Jeśli Ty też, dzisiaj mam dla Ciebie pewne ćwiczenie z tego zakresu. Zapraszam

Najpierw chciałbym pokazać Ci, jakiego typu chwile miałem na myśli wyżej. Obejrzyj filmiki z Justyną Kowalczyk i Adamem Małyszem z tekstu „Jak osiągać cele cz. 6”, a dowiesz się

Bardzo lubię skoki narciarskie i byłem dużym fanem Adama jako skoczka. Momenty, gdy zdobywał dwukrotne mistrzostwo świata w Predazzo w 2003 r. są jednymi z tych, które najmocniej zostały mi w pamięci z całej jego kariery. Dzięki randze tego wyczynu (niewielu skoczków w historii go dokonało), ale i świetnemu jak dla mnie komentarzowi Włodzimierza Szaranowicza.

Z kolei biegami narciarskimi zacząłem interesować się nieco bardziej, gdy Justyna zdobyła złoty medal na 30 km w Vancouver w 2010. Oglądałem ten bieg na Dwójce i do dzisiaj jestem pod wielkim wrażeniem zwłaszcza końcówki i w jej wykonaniu, ale także Marka Jóźwika. Uważam, że wręcz genialnie ją opisał Pamiętam zwłaszcza „Zrobiła to!! Zrobiła!!”.

Oglądając tego typu transmisje czuję się naprawdę dumny z tego, że jestem Polakiem, że to sportowcy właśnie z mojego kraju są najlepsi. Przeżywam też te same emocje co oni i komentatorzy – czasem tak wielkie, że w oku aż kręci się łezka szczęścia i wzruszenia. Podobno facetom nie wypada płakać – no ale cóż, chyba nawet ich emocje potrafią czasem złamać

Właśnie takie przeżycia są bezcenne i sprawiają, że takie chwile na długo zapadają w pamięć. Chwila, chwila – ale jaki to ma związek z tematem dzisiejszego tekstu? Właśnie teraz przechodzimy do wspomnianego ćwiczenia.

Zanim opiszę, na czym ono polega, jest jeszcze jedna ważna rzecz: w tym ćwiczeniu chodzi o świetną zabawę, zupełne puszczenie wodzy wyobraźni. Zapomnij w nim o rzeczach poprawnych politycznie, głupich, nieskładnych merytorycznie czy innych, które mogłyby popsuć Ci frajdę.

Polega ono na ugruntowaniu się w osiągnięciu jakiegoś Twojego celu „w sportowym stylu”, ale nie musi on wcale dotyczyć sportu. Wybierz sobie jakiekolwiek marzenie, które chciałbyś spełnić i pomyśl, jak dokładnie ma to wyglądać.

Trzeba jeszcze komentatora, który to opisze. To też będziesz Ty. Jeśli chcesz, nadaj sobie głos jednego ze sprawozdawców, których lubisz słuchać.

Sportowiec i komentator to ta sama osoba (Ty), więc obaj znają się świetnie. Przyjmijmy też, że drugi przeprowadzał z pierwszym wiele szczegółowych wywiadów.

Teraz weźmy przykładową osobę, Agnieszkę, która chce zdać egzamin na prawo jazdy za pierwszym razem. Sprawozdawca skupi się zatem na oddaniu jego ostatnich chwil.

Oto jego przykładowa relacja:

Witam Państwa serdecznie przed telewizorami! Jesteśmy właśnie z Agnieszką, która zdaje dziś egzamin na prawo jazdy. Jak dotąd idzie jej świetnie, nie popełniła żadnego błędu. Stanęła na każdym czerwonym świetle, puściła każdego pieszego, który był już na przejściu.
Ale to nie wzięło się znikąd. Rozmawiałem z nią wiele razy i wielokrotnie podkreślała zwłaszcza to, że jej celem jest zdać za pierwszym razem. Tylko na to się nastawia i nawet nie dopuszcza do siebie myśli o porażce. Jest dla niej tylko jeden możliwy wynik – pozytywny – i pracuje tylko na jego rzecz. Czeka też z wielką radością na moment, gdy stanie się to rzeczywistością.
Cóż za niesamowita wiara w siebie i własne możliwości. Sądzę, że tak wielkiego stopnia tych cech nie spotyka się często wśród ludzi, ale niewątpliwie wyróżnia on najlepszych. Zresztą proszę tylko spojrzeć na Agnieszkę – cała spokojna i skupiona, jakby chciała powiedzieć „sukcesie, jadę po ciebie”.
Proszę Państwa, to już ostatnie kilkaset metrów trasy egzaminu. Ostatnia prosta, dwa zakręty w prawo, plac egzaminacyjny i już będzie wszystko jasne. Na nim dziś zaczynała, na nim też skończy. Pytanie tylko, w jakim stylu, ale ja sądzę, że tylko w dobrym dobrze. Dojeżdża do pierwszego z zakrętów. Skręca, wszystko płynnie i spokojnie. Kawałek kolejnej prostej i ostatni zakręt w prawo, a dalej już tylko plac! Już skręciła i jest na placu. Co będzie teraz?! Parkuje obok innych samochodów egzaminacyjnych. Cały czas pełne opanowanie. Gasi światła i silnik. Teraz tylko decyzja egzaminatora, która wg mnie może być tylko jedna. Ale jaka będzie naprawdę? Jaka będzie? To już ostatnie chwile, ostatnie sekundy i wszystko będzie jasne. Jest decyzja…
Zdała!! Zdała, nie mogło być inaczej. Tak właśnie osiąga się cele! Wzorowo, można by powiedzieć. Założyła sobie, że zda za 1. razem, nie może być inaczej, i zrobiła to z taką łatwością! Coś wspaniałego! Proszę tylko spojrzeć na ten szczery uśmiech na jej twarzy, twarzy egzaminatora i ten serdeczny uścisk dłoni w geście gratulacji. Uwielbiam komentować takie chwile, ale jestem pewien, że uwielbiają je też osoby grające w nich główne role.

Po stworzeniu komentarza ze spełnienia Twojego marzenia polecam Ci każdego dnia przywoływać go w pasującej Ci formie. Wizualizuj go, czytaj w myślach doświadczając tych wszystkich wspaniałych emocji „na sportowo” lub rób z nim jeszcze coś innego.

Dalej działaj skutecznie na rzecz realizacji Twojej wizji zawsze, gdy czujesz inspirację. Jeśli masz potrzebę oczyszczać się z ho’oponopono z blokujących Cię ograniczeń – rób to. Jeśli zadzwonić do kumpla – zadzwoń itd.

Rób każdą taką czynność, bo zbliża Cię ona do tego, żeby relacja, którą stworzyłeś przybrała namacalną formę. A tego chcesz na pewno

Subskrybuj Sekret
Życia w Obfitości.

Podziel się Sekretem z ludźmi, na których
Ci zależy, przesyłając im link do tej strony.

W przeciągu kilku dni światło dzienne ujrzy nowe dzieło Sekretu, które obecnie nosi roboczą nazwę Przeprogramowywanie Przekonań. To w mojej ocenie najmocniejsze jak dotąd narzędzie do oczyszczania umysłu z wirusów i przestarzałego, błędnego oprogramowania, jakie miałem okazję poznać, w dodatku mające tą przewagę nad popularnymi i znanymi metodami w rodzaju ho’oponopono, że pozwala na świadome dokonywanie zmian.

Przekonania i definicje, które stanowią podstawę naszej psyche, są najważniejszym filtrem kreującym indywidualną rzeczywistość każdej ludzkiej istoty. To one – a nie powierzchowne myśli czy wizualizacje raz na jakiś czas – w największym stopniu odpowiadają za rezultaty, jakie otrzymujemy w życiu.

Problem w tym, że nasze przekonania i definicje normalnie są nieświadome i trzeba włożyć trochę wysiłku, żeby wydostać je na wierzch i zrozumieć je w sposób świadomy. W momencie, w którym już wiemy, jakie są te nasze programy i mechanizmy kreujące rzeczywistość, zostaje nam dany wybór – zostawić program lub zmienić go na bardziej adekwatny.

I takie narzędzie do zmiany programów właśnie powstało.

Przeprogramowywanie przekonań (etykieta zastępcza)

Narzędzie to zostało przetestowane w wąskim gronie zaufanych osób i potwierdziło swoją skuteczność, jednak aby upewnić się, że faktycznie działa tak dobrze, potrzebujemy kilkadziesiąt osób, które – w zamian za oddanie nauce i ofiarność (hi hi hi) – wejdą pierwsze w posiadanie wiedzy na temat Przeprogramowywania Przekonań.

Oto moja propozycja: Pierwsze 50 osób, które umieści komentarz pod tym artykułem, otrzyma dostęp za darmo do testowej wersji Przeprogramowywania Przekonań (gotowy produkt będzie kosztował 49 zł).

Co należy zrobić?

1. Napisz w komentarzu, że jesteś zainteresowany wzięciem udziału w testach za darmo.
2. Otrzymasz wiadomość email z Przeprogramowywaniem Przekonań
3. Przeczytaj i wykonaj przeprogramowywanie na sobie.
4. Wróć do tego artykułu i napisz w komentarz o swoich doświadczeniach. Jeżeli to zrobisz, otrzymasz Suplement do Przedrukowywania Przekonań w postaci naprawdę długaśnej listy negatywnych programów, która znacząco pomoże Ci przy dalszej pracy nad sobą.

Gotowy? Gotowa? Do dzieła ludziska! Pierwsze 50 osób wchodzi do testów za darmo.

Ściskam,

Subskrybuj Sekret Życia w Obfitości.

Podziel się Sekretem z ludźmi, na których Ci zależy, przesyłając im link do tej strony.